Tibayan ang mga binti

One foot forward dapat

Para may balance

At kahit paano ay may kaunting poise

Iunat ang mga kamay

Idiit ang mga ito sa mgakabilang ulo ng silya

Mag-concentrate sa pagtuon

Di dapat mapa-dive

Pagkat wala namang tubig

Kahiya-hiya  lamang kapag nagkataon

Kung kagaya ka ni Bes

Na animo’y may dala laging cabinet,

Ipalagay ito sa baggage counter sa itaas

Baka mapagkamalan ka kasing nagtitinda ng unlimited na hopia, mani, at popcorn

At upang makabawas na rin sa hirap nang pagtayo

Bagama’t kabawasang kaunti lamang ito

Malaking tulong na ito

Lalo na kung biyaheng Batangas to Buendia ka

Hindi ka rin maaaring matulog

Kaya mo, pero hindi dapat

Baka makalampas ka

At kapag nagpreno kasi si Manong

Mauuna ka pa sa bus

Sa layo nang tatalsikan mo

Instant celebrity ka nang kahihiyan!

Kapag nangangalay kana

Isipin si Robin,

“think positive! Walang aayaw!”

Kailagan mong magtiis hanggang makarating sa Buendia.

At kung sasakay ka pa ng LRT, makipag-unahan ka na!

Dapat mo nang tanggaping wala ng gentleman sa mundo

Kung mayroon man, eh hindi siya sumasakay ng LRT

Kaya, kapag hindi ka nakipag-unahan sa upuan

Tatayo ka na lamang—sa ikalawang pagkakataon

Buti sana kung kaya pa ng mga binti mo

Paano kung kinakaya mo nga ang pagtayo

Ngunit ang katawan mo nang gusto kang mag-dive?

Mag-isip.

Sa mundong ito—

Minsan kailangan mo ring isipin ang sarili mo

Upang hindi ka na mahirapan

At upang makarating ka sa pupuntahan mo ng may energy at hindi pagod

Dahil more energy mas………… (the writer needs some rest)

Advertisements